شادباش ای دل که روز چشن میلاد رضاست

                                                  چشمه فیض وجودش چشمه آب بقاست

               هشتمین اختر زبرج هفتمین تابیده است

                                                   وارث علم امامت جلوه نور خداست

               حجت روی زمین شاه مبین سلطان توس

                                                    زاده زهرای اطهر جد پاکش مصطفی است

              یاور هر دوجهان وپیشوای مسلمین

                                                        اسوه تقوا وایمان رافتش بی انتهاست

              مجتبی طینت علی سیرت مراد عارفان

                                                       هم رئوف ومهربان هم بر رضای حف رضاست

                خسرو ملک ولایت حامی دین رسول

                                                       مستمندان را پناه ودردمندان را شفا ست

                 وصف اوکی میتواند گفت درکلام

                                                    او امام هشتم است ونام او مشکل گشاست   

بارهااین کودک احساس من

:زیربارانهای اشک من نشست

ترجیح میدهم درخیابان راه بروم وبه خدافکرکنم

 تابه مسجدبروم وبه کفشهایم فکرکنم

خداوندا

اگر روزی بشر گردی

زحال بندگانت با خبر گردی

پشیمان می شدی از قصه خلقت

از اینجا از آنجا بودنت !

خداوند!

اگر روزی ز عرش خود به زیر آیی

لباس فقر به تن داری

برای لقمه ی نانی

غرورت را به زیر پای نا مردان فرو ریزی

زمین و آسمان را کفر می گویی نمی گویی؟

خداوند

اگر در ظهرگرماگیر تابستان

تن خود را به زیر سایه ی دیواری بسپاری

لبت را بر کاسه ی مسی قیر اندود بگذاری

و قدری آن طرف ترکاخ های مرمرین بینی

واعصا بت برای سکه ای این سو و آن سودر روان باشد

و شاید هر رهگذر هم از درونت با خبر باشد

زمین و آسمان را کفر می گویی نمی گویی؟

دگر فریاد ها در سینه ی تنگم نمی گنجد

دگر آهم نمی گیرد

دگر این سازها شادم نمی سازد

دگر از فرط می نوشی می هم مستی نمی بخشد

دگر در جام چشمم باده شادی نمی رقصد

          باز به فصل پاييز مدرسه ها باز شد                                                

               بهار درس و دوستي دوباره آغاز شد                                                

         به سوي درس و كلاس شادي كنان كودكان                                     

         دوان دوان  ميروند خوشحال و بازي كنان                                         

        معلمان بانشاط به فكردرس دادن                                              

   نوشتن و خواندن وچگونه خوب ماندن                                      

با ديدن بچه ها ستاره باران شده                                       

آسمون كلاس و مدرسه خندان شده                                

سر صف كلاسها توي حياط زيبا                                    

    صداي قرآن مياد با چند سرود زيبا                                      

     همه با هم ميخونيم سرود اي ايران                                       

هميشه پر غرورو آباد  باش اي ايران                                   

 باسلام به دوستانی که در نت باهشون اشنا شدم

 از روزی که پا نهادم در نت وتا روزی که  وبلاگی را تاسیس کردم  یک سال اندی میگذره 

 با کسانی آشنا شدم وخیلی دوستشون دارم مثل خواهر وبرادر برایم هستند.

  از روز اول توی چت صورتی  باهشون آشناشدم  

 از طریق یکی از دوستان اولین شبی که آمدم توی چت صورتی اسم لیدا وصنم وهیوا

 وبقیه بود هر چه به لیدا سلام میکردم جوابمو نمی داد . او همیشه مشعول حرف زدن

 با دیگران بود دلم خیلی میخواست که با لیدا آشنا بشم یک شب خیلی ناراحت شدم

 که لیدا جوابم نمداد تا حرفایی بار لیدا کردم وبهش گفتم خیلی از خود راضی هستش ...

 کم کم لیدا اینا با من  شروع کردند به حرف زدن و چت کردن .

بعداز او  باصنم کم کم آشنا شدم  وهمچین با داش بهرور و محمد و.... 

یه روز لیدا دعوتم کرد توی کنفرانس خودشون ُ خیلی دلم میخواد که

بقیه دوستان رو از نزدیک ببینم که وقتی دربارشون قضاوت وفکر می کنم همانطور باشند :

 داش فرید و سارو و همصدا و آسمونی مخصوصا هیوا  ادمهایی هستید که در انتظار روز دیدارشان هستم.

هیوا را دوست دارم ببینم  که بهش بگم چه نظری درباره اش دارم

به نظر من هیوا کمی دختر از خود راضی شاید هم  اینطور نباشه که من فکر میکنم 

میدونید که چرا اینطور درباره هیوا فکر میکنم چون جواب من نمیدهد

نه توی وبلاگش نه توی ا ایدیش شاید به من اعتماد ندارد 

به  لیدا و دوستان دیگرش این نظر را دادم . که لیدا درباره اش از من ناراحت شد که روراست گفتم

لیدا  مدتی با من قهر کرد سر جریانی که من مقصر نبودم ولی حالا باهم آشتی کردیم 

 اول درباره  لیدا وصنم اونطوری فکر می کردم لیدا نبود

ولی صنم چرا برخلاف نظرم لیدا خیلی هم دختر متین وخوش برخورد و ..........

 وصنم هم دختر ارام وخوب  و......... وحالا از دیگران بکم

 از همه که بزرگتر هست :

 داش فرید :   ازش معذرت می خواهم که خیلی ناراحتش کردم

 همصدا  : که مثل یه راهنما برایم بود که خیلی ازش ممنون

  محمد  : داش بهروز :   : محسن : علیرضا :  سعید : حسن  :فرزاد

  مهدی:قالب زیبا  را درست کرد و سعید بود که این وبلاگ را برایم ساخت

 تمام شما ها مثل برادر وخواهر هستدبرایم

  حالا نوبت دخترها :عزیزدلم

  لیدا : هیوا : صنم : نیلو   :اسمونی: سارو: که من همه اونها را مثل خواهر دوست دارم

 از همه دوستان که بهم کمک کردند چه در نت وچه در درست کردن وبلاگ ممنونم هیوا عزیز

 از من ناراحت نشو که درباره تو اینطور قضاوت کردم همه شما را به خدا می سپارم وآرزوی

 خوشبختی برایتون میکنم .

 ابن بود  آشنایی من در نت و وبلاگ باز هم از همه شماها ممنون که من راهنمایی کردید.

درمعنی " فطر " در " اقرب الموارد " آمده است که عید روزه گشادن ، جشنی که مسلمانان پس از روزه ماه مبارک رمضان در روز اول شوال گیرند .

عید فطر نیز دارای آداب و مراسم ویژه ای است .در این روز مسلمانان با ظاهری آراسته و پاک در نماز عید فطر شرکت می جویند و خداوند را به خاطر نعمات این ماه مبارک ، سپاس می گویند .بازدید اقوام و آشنایان و تبریک عید وپرداخت " فطریه " به مستحقان ازدیگر نکات قابل ذکر در خصوص این رویداد عظیم اسلامی است که دارای ابعاد فردی و اجتماعی فراوان است .

با این تعاریف غیر ممکن خواهد بود که این عید فرخنده و این روز خجسته از نگاه شاعران نکته یاب مسلمان دورمانده باشد .در گنجینه ادب پارسی درباره این واقعه اشعار بسیار دل انگیزی سروده شده است که حکایت از منزلت این عید سعید دارد ، عیدی که جشن پیروزی بر نفس سرکش است .از آن جا که " فطر " پایان " صوم " است به عید فطر عید صیام نیز گفته شده است وتبریک و تهنیت این روز همچون دیگر اعیاد اسلامی مورد توجه قرار گرفته شده است : 

                        گفتم کدام عید نه اضحی بود نه فطر

               بیرون از این دو عید چه عیدست دیگرش

                        روزه به پایان رسید و آمد نو عید

          هر روز بر آسمانت باد امروا

                             بر آمدن عید و برون رفتن روزه

               ساقی بدهم باده بر باغ و به سبزه

                            حافظ منشین بی می و معشوق زمانی

             کایام گل و یاسمن و عید صیام است

                              ای خداوند عید روزه گشای

          بر تو فرخنده شد چو فر همای

                        رمضان آمد وآهسته صدا کرد مرا

                                                            مستعد سفر خدا کرد مرا

                        از گلستان کرم طرفه نسیمی بوزید

                                                            که سراپای ارعطر وصفا کردمرا

                      نازم آن دوست که با لطف سلیمانی خویش

                                                             پله از سلسله دیو دعا کرد مرا

                   فیض روح القدسم کرد رها از ظلمات

                                                               همرهی تا به لب آب بقا کرد مرا

                   من نبودم بجز ازجاهل گم کرده رهی

                                                                لایق مکتب فخر النجبا کرد مرا

                   درشگفتم ز کرامات وخطا پوشی او

                                                               من خطا کردم واو مهر و وفا کرد مرا

                    دست از دامن این پیک مبارک نکشم

                                                               که به مهمانی آن دوست نذا کرد مرا

                 زین دعا هاست که با این همه پی برگی وضعف

                                                                  در گلستان  ادب سرا  کرد مرا

                     هر سر مویم اگر شکر کند تا به ابد

                                                                  کم بود زین همه فیضی که عطا کرد مرا

                                                 ((    ضربت خوردن علی علیه السلام))

خورشید فروزان حیات امام علی علیه‏السلام ، در افق روز نوزدهم رمضان سال چهلم هجری در آسمان شهر کوفه به خون نشست و شمشیر مسموم نفاق و کین، فرق انسان عدالت‏گستری را شکافت که برترین خلق پس از رسول خدا صلی‏الله‏علیه‏و‏آله بود. آنان که می‏خواستند نور خدا را خاموش کنند، نمی‏دانستند که اراده الهی، بر مانایی علی علیه‏السلام استوار است و می‏بینیم که همچنان، کردار و گفتار امام مؤمنان، چراغ راه مردان خدا و حق‏جویان و یکتاپرستان جهان است.

        ماه مبارک رمضان . ماه صیام . ماه نزول قرآن وماه نزول رحمت ومففرت الهی است

        که عظمت ومنزلت این ماه از ماه های دیگر .با لقب گرفتن ((شهر اله)).متمایز است.

      رمضان در خود  لیله القدر را دارد که شب نزول فروشتگان رحمت وشب تقدیر انسان هاست

      در آموزه های دینی به ما آموخته اند که لیله القدر را احیاء بگیریم وبا شب زنده داری از آن

       تجلیل کنیم. همین شب . شب نزول قرآن است.رمضان بالاتر از همه این ها مرحله آماده سازی

         و پرورش روح شکیبایی واستقامت در آحاد مردم است.

                                              ((   ولات امام حسن))

                 سپیده دم چو افق سر زند به نور حسن

                                                    بگشت چشم جهان از جمال او روشن

                جمال او چو فروغ ولاست نورائی

                                                     شمیم عطر وجودش چو نکهت لادن

                 تمام دشت ودمن پر شداز گل وریحان

                                                    بخواند وصف حسن را به صد زبان سوسن

                 ترانه ها وغزلهای  بلبل سرمست

                                                     فکند غلغله وهلهله بطرف چمن